Light inside the house leads through a doorway to the water. Rain is allowed onto the road, while one step, then two keeps returning. Hope here is not a sky without clouds, but one person singing a word and another opening a door.
The folk-pop brief pairs a plucked hook with clarinet replies and removes drums in the bridge. A motif is a recognisable fragment; texture is the relationship among parts. Remember one contour, then hear what continues when percussion thins. Instrumental influences do not change the words’ Esperanto language.
Read the lyrics
[Instrumental Intro]
[Verse 1]
Jen lumo en la domo.
Jen rideto de homo.
La fenestro malfermiĝas.
La ĝardeno vekiĝas.
Vi alportas varman teon.
Mi ekkantas melodion.
La printempo jam revenas.
Via mano mian tenas.
[Chorus]
Jen nova tago,
nova tago.
Kantu kun mi,
mi kantas kun vi.
Jen nova tago,
nova tago.
Ni iru plu,
unu paŝo, du.
[Verse 2]
La strato nun ekbrilas.
La vento nin invitas.
Ni paŝas tra la pordo.
Ni sidas ĉe la bordo.
Vi rakontas pri la maro.
Mi pri nia eta paro.
La printempo jam revenas.
Via mano mian tenas.
[Chorus]
Jen nova tago,
nova tago.
Kantu kun mi,
mi kantas kun vi.
Jen nova tago,
nova tago.
Ni iru plu,
unu paŝo, du.
[Instrumental Interlude]
[Bridge]
Se pluvas sur la vojo,
ni gardu nian ĝojon.
La nuboj baldaŭ pasos.
La lumo nin ne lasos.
Vi kantas unu vorton.
Mi malfermas la pordon.
Ni iru plu,
unu paŝo, du.
[Final Chorus]
Jen nova tago,
nova tago.
Kantu kun mi,
mi kantas kun vi.
Jen nova tago,
nova tago.
Ni iru plu,
unu paŝo, du.
[Instrumental Outro]
